pogrzeb bez księdza

Techniczne aspekty kremacji

Techniczne aspekty kremacji Proces kremacji Nowoczesna kremacja przeprowadzana jest w piecu kremacyjnym ? co najmniej dwukomorowym, którego konstrukcja oparta jest na zasadzie wielokrotnej rekuperacji ciepła, tak usytuowanym i zorganizowanym urządzeniem wprowadzającym, aby rodzina i osoby bliskie miały możliwość, na swoje życzenie, bezpośrednio obserwować wprowadzenie zwłok. Piec może być zasilany olejem opałowym, gazem ziemnym lub LPG. Proces spalenia odbywa się w pełni automatycznie, a nad jego przebiegiem, czasem trwania i związaną z nim emisją spalin czuwa zintegrowany komputer PLC ? jedynie w starszych modelach operator steruje manualnie pracą pieca za pomocą panelu sterowniczego ? nowe piece są wyposażone w ciekłokrystaliczny ekran dotykowy zamontowany bezpośrednio na piecu ? dzięki czemu nie jest potrzebne dodatkowe centrum sterownicze dla pieca i filtrów spalin. Spaliny z procesu kremacji przed wydostaniem się do środowiska są dopalane w specjalnej komorze i przez odpowiedni ceramiczny kanał spalinowy, w którym utrzymywana jest temperatura 850 °C i do którego dostarczane są właściwe proporcje tlenu. Tak dopalone spaliny są przekazywane do komina lub opcjonalnie do odpowiednich filtrów. Prochy osoby skremowanej po spaleniu są jeszcze rozdrabniane w odrębnym urządzeniu, przed umieszczeniem ich w urnie.
W starszych piecach granulator był zintegrowany z piecem, jednak ze względu na bezpieczeństwo operatorów, jak i ochronę środowiska, ustawodawcy wielu państw europejskich żądają rozdzielenia tych funkcji.
Piec podczas przeprowadzenia kremacji zużywa do 12 kg oleju opałowego, lub 10 m? gazu ziemnego. W Europie nie są stosowane piece zasilane prądem elektrycznym, mimo iż pierwsze urządzenie tego typu w czasach nowożytnych wyprodukowane przez Siemens było elektryczne.
Jest to spowodowane tym, że piece elektryczne są bardzo mało efektywne, a co za tym idzie czas trwania kremacji jest bardzo długi, ale przede wszystkim emitują do środowiska bardzo dużą ilość spalin.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kremacja

Szybki sposób na przygotowanie pogrzebu

Pogrzeb nigdy nie należy do przyjemnych uroczystości, jednak mimo to nigdy nie ma możliwości, by uniknąć organizacji takiej ceremonii. Często taki obowiązek pojawia się dość niespodziewanie, a z racji tego, że wiąże się z nim wiele kwestii, może zdarzyć się, że o czymś zapomnimy lub coś pójdzie nie tak, jak powinno. Aby uniknąć rozczarowań, stresu i zakłopotania, zdecydowania warto zadbać o to, by do organizacji pogrzebu zatrudnić odpowiednie osoby.

Tego typu firmy znajdziemy w dzisiejszych czasach bardzo prosto, a żeby wszystko przebiegało sprawnie, warto wybrać najlepszą z nich.

W tej kwestii warto oczywiście poprosić o radę znajomych lub rodziny, ponieważ wielu z nich na pewno posiada już doświadczenie w tej kwestii.

Cmentarze stały się w XIX

pogrzeb bez księdza
Historia i prehistoria Grób skrzynkowy na stanowisku archeologicznym wchodzącym w obszar chroniony ścieżki lichenologiczno-kulturowej w Leśnie Ludy zajmujące tereny obecnej Polski, podobnie jak i w innych częściach Europy przed wiekiem X wznosiły najczęściej groby megalityczne, skrzynkowe, komorowe, kurhany lub w formie kamiennych kręgów.
Znaczna liczba zachowanych kurhanów (wznoszonych w okresie II-III w.
n.e.

przez Gotów) znajduje się obecnie w pobliżu miejscowości Odry, Leśno czy Węsiory.

Złożenia ciała lub prochów zmarłego do grobu poprzedzały stosowne dla danego okresu obrzędy pogrzebowe. Inne podziały wyróżniają groby: całopalne, ciałopalne, szkieletowe, szybowy i inne. Wraz z przyjęciem w roku 966 chrześcijaństwa w Polsce pojawiły się nowe formy pochówku.

Symbolem oznaczającym grób stał się niewielki kopiec, na którym umieszczany jest krzyż.

W czasach nowożytnych przyjęło się oznaczanie grobu płytą nagrobkową, najczęściej z imieniem i nazwiskiem osoby zmarłej, a także z datą jej narodzin i śmierci. Z kultury greckiej zapożyczony został zwyczaj umieszczania na nagrobkach krótkich utworów poetyckich (epitafiów) mających przypomnieć żywym o losach zmarłego. Cmentarze stały się w XIX wieku szczególnie ważnym miejscem w Polskiej kulturze. Tradycja powstań skłaniała do okazywania patriotycznego przywiązania do ich zmarłych ofiar.
Groby stały się ważnym miejscem publicznej manifestacji poglądów Polaków. Bardzo liczna diaspora żydowska w Polsce przez stulecia otaczała czcią groby swoich przodków.
Na cmentarzach żydowskich oznaczano je macewami oraz dziełami judaistycznej sztuki sakralnej. Po holokauście groby żydowskie popadły w zapomnienie i wiele z nich zostało zniszczonych. Po roku 1989 organizacje z Izraela prowadzą działania na rzecz odrestaurowania grobów ich przodków na terenie RP.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gr%C3%B3b.
Dodane: 07-11-2016 09:37

Tagi: pogrzeby pogrzeb świecki

Widok do druku:

pogrzeb bez księdza